سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
341
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)
لا للحصر إذ المحرم النسبي أيضا غير منحصر فيهن . و لم يقل أحد باختصاص الحكم بالثلاثة لكن المشهور عدم وقوعه متعلقا بهن . احتمال در عبارت مرحوم مصنّف شرح فارسى : مرحوم شارح مىفرماين : گفتيم كلمه [ اشهر ] راجع به هردو حكم بوده و مقصود از آن اين است كه مشهور قائلند به اينكه حكم به تحريم هم در محرّمات نسبى تعميم داشته و اختصاصى به مادر ندارد و هم در ضاعى ، بنابراين در مقابل قول مشهور كه به عموم هردو حكم قائل هستند در هركدام از آنها قائلى وجود دارد كه رأيش مسموع و مقبول نيست . حال ممكنست بگوئيم احتمال دارد اين كلمه اشاره به حكم سوّمى باشد كه مشهور به آن قائل و بعضى منكر آن هستند و آن اينست كه : مشهور از فقهاء مىفرماين تشبيه به زنان محرّمه فقط اختصاص به محرّمات نسبى و رضاعى دارد بنابراين تشبيه به غير ايشان هم چون محرّمات ابدى كه به واسطه مصاهره حرام شدهاند نظير مادر زن و ربيبه موجب تحقق ظهار نمىگردد و حكم بر آن مترتّب نمىشود . و در مقابل همانطورى كه گفتيم برخى از فقهاء اين كلام را قبول نداشته و فرمودهاند : تشبيه به مطلق محرّمات موجب تحقّق ظهار بوده و حكم ظهار بر آن بار مىشود چه محرّمات نسبى و چه رضاعى و چه زنانى كه تحريم نكاحشان به واسطه مصاهره پيدا شده است و دليل ايشان بر اين رأى دو امر است .